راهکارهای مراقبت از دانش‌آموز مبتلا به بیماری قلبی

دلیل ایجاد ناهنجاری

گاهی اوقات تشخیص علت اصلی ابتلای کودک به بیماری قلبی سخت است؛ اما این نوع مشکلات معمولا در زمان بارداری مادر به وجود می‌آیند و در برخی موارد هم ژنتیک هستند. دلیل آن هرچه باشد، قلب در زمان جنینی بدرستی رشد نمی‌کند. از رایج‌ترین ناهنجاری‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تنگی دریچه آئورت، نقص دیواره بین‌دهلیزی، استنوزیس پولمونری (تنگی دریچه ریوی و گرفتگی مسیر عبور جریان خون از بطن راست به تنه ریوی)، کوآرکتاسیون آئورت (تنگی قسمتی از دیواره آئورت) وسوفل قلب (به صداهای غیرمعمول قلب گفته می‌شود که بر اثر گردش متلاطم خون در بدن ایجاد می‌شود. این مشکل معمولا از دو سه سالگی کودک خود را نشان می‌دهد).

اضافه‌وزن و خطر ابتلا به بیماری قلبی

کودکان دارای اضافه‌وزن ممکن است به چربی خون بالا، دیابت و بویژه بیماری‌های قلبی مبتلا شوند. بیماری قلبی موجب کم‌نفس شدن، مشکلات حرکتی و واکنش‌های خطرناک‌تری در بدن می‌شود. رژیم غذایی و ورزش مناسب تحت نظر پزشک باید
برای کودک در نظر گرفته شود.

ناهنجاری‌های قلبی معمولا با عمل جراحی درمان شده یا تا حدی بهبود می‌یابند.

مراقبت از دانش‌آموز مبتلا به ناهنجاری‌های قلبی در مدرسه

بسیاری از دانش‌آموزان بزرگ‌تر که به بیماری‌های قلبی مادرزادی مبتلا هستند، می‌توانند از پس شرایط خود برآیند و با انجام ندادن برخی کارها در مدرسه، از خود مراقبت کنند. درضمن بیماری قلبی روی وضعیت شناختی دانش‌آموز مبتلا، اثر منفی ندارد. با این حال مسئولان مدرسه باید هوشیار باشند وقتی کودک مبتلا، دچار عدم تمرکز شد، ممکن است مربوط به کاهش اکسیژن سرخرگی باشد که معمولا پس از یک کار بدنی سخت رخ می‌دهد.

برخی دانش‌آموزان مبتلا به بیماری‌های قلبی، بنابر نیازهای فردی‌شان، حمایت و توجه‌های زیر را لازم دارند:

دانش‌آموزان کوچک‌تر مبتلا به بیماری قلبی باید به فعالیت‌های آرام‌تری مشغول شوند و مسئولان مدرسه مرتب آنها را تحت نظر بگیرند.

یک بزرگسال باید در مدرسه مراقب شرایط هشداردهنده کودک، مانند کبود شدن رنگ صورت باشد تا در صورت لزوم، بسرعت به کودک کمک کنند.

هنگام حرکت در مدرسه و جابه‌جایی وسایل باید به دانش‌آموز مبتلا کمک شود.

دانش‌آموز مبتلا باید کتاب و دفترهای اضافی داشته باشد و آنها را در مدرسه، در جایی که برای او در نظر گرفته شده است، قرار دهد و حجم وسایلی که از خانه به مدرسه می‌آورد یا برعکس، به حداقل برسد. این کار باعث می‌شود کیف مدرسه‌اش سبک‌تر شود.

هنگام آموزش درس‌های عملی باید مراقب این دانش‌آموزان بود و از نظر جسمی به آنها فشار نیاورد و هنگام آزمایش‌های علمی در معرض دود و گازهای مربوط به آزمایش‌های درس شیمی قرار نگیرند.

این دانش‌آموزان نباید در کلاس‌های ورزشی معمولی مدرسه شرکت کنند. گاهی آنها تمرینات خاص خود را دارند که مسئولان مدرسه باید پس از مشورت با والدین و پزشک معالج کودکان، این تمرینات جایگزین را به‌کار برند.

اگر مدرسه به آسانسور مجهز نیست، بهتر است کلاس درس دانش‌آموز مبتلا به بیماری قلبی در طبقه همکف باشد.

برخی از این دانش‌آموزان به دلیل عمل‌های جراحی ممکن است از مدرسه دور بمانند، بنابراین باید برای آنها تسهیلات تدریس در خانه درنظر گرفته شود.

رژیم غذایی این دانش‌آموزان با دیگران فرق دارد؛ بنابراین باید به این مساله نیز توجه لازم شود.

جای کودک مبتلا در کلاس باید بدقت انتخاب شود. او نباید در معرض نور مستقیم خورشید باشد و کلاس باید مجهز به تهویه خوب باشد.

دانش‌آموزان مبتلا به بیماری‌های قلبی باید برنامه مراقبتی انفرادی داشته باشند. در ضمن مسئولان مدرسه نوع داروهای مصرفی آنها را باید بشناسند و با کمک یک دستیار مراقب، داروهایشان را بموقع به آنها بدهند.

منبع: Case of sick children

مترجم: نادیا زکالوند

جام‌جم